درباره منار ته برنجی و معجزات آن

آداب و رسوم آمیخته با خرافات معمولاً در اثر استیصال ایجاد می شوند. نازایی معمولاً یکی از دردهای صعب العلاج آدمی بوده است که به درستی علت آن مکشوف نبود. پس بی سبب نیست که به خاطر درمان آن سحر و جادو و توجه به خرافات به سرعت جای خود را باز می کرده است. شاید تا امروز نیز درصد بسیاری از مبتلایان به این بیماری به سراغ راه های غیر پزشکی می روند. در اصفهان مناری به نام منار «ته برنجی» وجود داشت که گویا متخصص درمان نازایی بوده است!  گفتنی است این منار از آن جهت ته برنجی نامیده می شد که بعضی قسمت های نوک آن از ورقه های برنج پوشیده شده بود. شاردن پس از بیان موضوع گردو و منار ته برنجی ، یاد آور می شود که یک بار زنی به او گردو تعارف کرده بوده است! این منار دیگر وجود ندارد.

« زنان سترون عقیده به این مسجد دارند (مسجد محله سید احمدیان) و در آن مراسمی موهوم و خرافی مضحکی معمول می دارند به این طریق که اقوم زن عقیم ، افسار اسبی را روی چادر به سر او بسته به پای منار می کشند. زیر بغل زن جاروب و یک کوزه نو ، پر از گردو است. و با این حال او را بالای منار می برند. در حال بالا رفتن روی هر پله باید گردویی بشکند و هسته را توی کوزه ریخته ، پوسته را روی پله ها بریزد. و موقع پایین آمدن پله ها را با جاروب بروبد. سپس کوزه و جاروب را به محراب مسجد می برد و گردو را با کشمش در گوشه چادر خود می ریزد و در برگشتن به مردانی که با آنها می می خورد، و از آنها خوشش می آید، می دهد. و از ایشان خواهش می کند که آن را بخورند. ایرانیان معتقدند که با این عمل، نازایی رفع می گردد.» (سفرنامه شاردن، ترجمه عریضی، ص 87)

/ 0 نظر / 211 بازدید