لحظه تولد یک دانشگاه

تاریخ 27 آذرماه 1325. شاید آن سال اصفهان زمستان سردی داشته است. اما تصمیم دولت وقت برای برپایی آموزشگاه عالی بهداری به ثمر نشست. در آن زمان فقط در دانشگاه تهران پزشک تربیت می شد. پزشکانی که حاضر نبودند به شهرهای کوچک و روستاها بروند. پس دولت وقت تصمیم گرفت با برپایی آموزشگاه عالی بهداری، «نیمه دکتر» تربیت کند. یعنی به جای هفت سال، کسانی با چهار سال تحصیل فارغ التحصیل می شدند. این افراد را می شد به روستاها فرستاد تا کمی سطح بهداشت و درمان را بالا برد.

همه چیز آماده شد و در خانه عبدالرسول رحیم زاده (روغنی) که صاحب کارخانه نخ ریسی رحیم زاده بود، جشنی برپا شد. در این جشن پروفسور اوبرلین (رئیس دانشکده پزشکی تهران) دکتر منوچهر اقبال (وزیر بهداری) ابوالقاسم امینی(استاندار اصفهان) دکتر اوژند (رئیس بهداری استان)  و عده ای از استادان انتخاب شده و نیز مقامات شهری آمده بودند. 60 دانشجو نیز که عمدتاً دیپلم طبیعی داشتند منتظر بودند .آنها را با امتحان ورودی انتخاب کرده بودند.

جشن به پایان رسید و معلوم  شد رحیم زاده از اهدای خانه و بیمارستان خود (بیمارستان امیرالمومنین فعلی) به آموزشگاه عالی بهداری پشیمان شده است. پس آموزشگاه کلاس های خود را در دبیرستان سعدی برگزار کرد. جایی که در جوار میدان نقش جهان اکنون «سوره» قرار دارد. در این زمان ریاست آموزشگاه با دکتر مرتضی حکمی بود. این دبیرستان دو کلاس را به آموزشگاه داد. در سال 1329ش یعنی چهار سال بعد دانشجوی پزشکی نیز پذیرفته شد و بدین ترتیب با همین کادر علمی «پزشک» تربیت می شد.

سرانجام نیز در سال 1337ش دانشگاه اصفهان با حکمی که وزیر فرهنگ به دکتر مهدی نامدار داد تا به اصفهان آمده و دانشکاه اصفهان را راه اندازی نماید برپا شد. بدین ترتیب یکی از ارجمندترین موسسات هر شهر راه اندازی گردید. روز 27 آذرماه 1325 در خاطره اصفهان خواهد ماند.

 (برای اطلاعات بیشتر راجع به تاریخچه دانشگاه اصفهان رک: برگ هایی از تاریخ اجتماعی اصفهان معاصر، عبدالمهدی رجایی، ص305 -269)

/ 0 نظر / 83 بازدید