چرا باید از پل فلزی سپاسگزار بود؟

 

 

پل مارنان خسته از بار سنگین

پل فلزی یا پل شیری امروز یکی از پل های معمولی اصفهان است. اما دوستاران میراث فرهنگی باید بسیار از این پل سپاسگزار باشند چرا که  این پل در واقع ناجی پل های تاریخی اصفهان به شمار می رفت. از وقتی ماشین به خیابان های اصفهان آمد و از آن بدتر  از وقتی کامیون های سنگین می خواستند از شمال کشور به جنوب رفته واز اصفهان می گذشتند، و ناچار از روی سی و سه پل یا پل خواجو باید عبور می کردند، طرفداران و دوستاران میراث فرهنگی سخت نگران شدند و در فکر راهی بودند که این پل ها را از خطر حتمی نجات دهند.

کشاکش زیادی با مدیران شهری ایجاد شد و راه های جایگزین زیادی به اجرا در آمد. یکی از این راه ها آن بود که کلیه وسایل نقلیه از روی پل مارنان بگذرند تا آسیبی به دیگر پل ها وارد نیاید. (داستان این کشاکش را در مقاله پل های اصفهان در عصر ماشین درج شده در همین وبلاگ بخوانید) اما پل مارنان نیز به خاطر این وظیفه سنگین هر روز دستخوش خرابی می شد.

راه دیگری که به ذهن مدیران شهر رسید آن بود که در موقع خشکی رودخانه راهی از میان رود ایجاد شود تا کامیون ها از آن عبور کنند. پیشنهادی که عملی شد و مدتی نیز بر این قرار بود. خبر آن را خواهیم آورد. اما راه نهایی ساخت یک پل جدید از فلز و بتن بود که بالاخره  در سال 1327 ش کلنگ آن زده شد ولی ساخت آن بسیار به طول انجامید تا سرانجام در سال 1337 یعنی ده سال بعد، این پل افتتاح گردید. مقاله ای که می خوانید مربوط به روزنامه اصفهان است که در سال 1331 خواستار تسریع در ساخت پل فلزی شده است. نیز خبر دیگری در زیر می آید که خبرنگار روزنامه نگران است که چرا کامیون ها به جای عبور  از راه میان رودخانه از پل های تاریخی عبور می کنند... اینک خبر روزنامه ها


 

پل های خواجو و سی وسه پل در زمانی احداث شده که از وسایل موتوری سنگین امروزی خبری نبوده است.  این پل ها با مصالح ساختمانی محدود آن دوره ودر کیفیتی که مصالح ساختمانی عصر حاضر و وسایل فنی ماشینی جدید وجود خارجی نداشته است بنا گردیده است.... فشار وارده بر پل ها روز به روز با اختراع موتوری جدید سنگین تر شده است... کامیون های سنگین 20 تن و 30 تن جای کامیون های 2 تن و 3 تن سابق را گرفته است.  اهمیت و اعتبار پل های دوره صفویه در این است که بعد از سه قرن ونیم در حالی که فشار وارده بر پل ها بیش از پنجاه برابر افزایش یافته است همچنان استوار و برقرارمانده است. این است که از لحاظ حفظ آثار تمدن گذشته لازم است از تردد وسایط نقلیه سنگین از روی پل های مذکور جلوگیری شود و برای این منظور ساختمان پل جدید زاینده رود مورد توجه واقع و بعد از مذاکرات مفصل و جر و بحث فراوان وزارت راه عهده دار ساختمان پل جدید متناسب با زمان گردید و از بهار سال 1327 شرکت آراسته پیمانکار رسما شروع به کار نمود. مقرر بود که کار پل سازی در پایان سال  29 کاملا خاتمه پذیرد ولی متأسفانه به علت کمبود سیمان، آهن و سایر اشکالات، پیشرفت عملیات پل سازی به کندی صورت گرفته است.   کل هزینه ساختمان در حدود 35 میلیون ریال بالغ خواهد گردید. طول کلی پل 145 متر ومشتل بر دو دهانه 24 متری و دو دهانه 6 متری و یک دهانه 28 متری است عرض پل عبارت از 11 متر سواره و 30/2 متر از هر طرف پیاده رو است.  فعلا بنا به نظر مهندس ناظر پروژه به خاطر بی پولی متوقف شده است.

روزنامه اصفهان،   خرداد 1331.

خبر مربوط به راه میان رودخانه از روزنامه مجاهد که توسط علی مجاهد در آن سال ها در اصفهان منتشر می شد

جلوگیری از انهدام پل های تاریخی

مشاهده می شود با کمال تأسف کامیون های سنگین بدون توجه به عواقب وخیم آن، از پل های مارنان و سی و سه پل به جای عبور از  جاده جدیدالتأسیس در  وسط رودخانه زاینده رود، باز از روی همان پل های تاریخی عبور می نمایند و این عمل بی رویه را جز دهن کجی چیز دیگری نمی توان نام نهاد.

روزنامه مجاهد،  تیر 1336

 

  
نویسنده : عبدالمهدی رجائی ; ساعت ٩:٢۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٩/۱